Terugblik: Keti Koti Jeugdherdenking 2026

Voor het derde jaar op rij organiseerde Maas theater en dans - samen met Gemeente Rotterdam, GVGT en RIGHTABOUTNOW INC. - de Keti Koti Jeugdherdenking. Samen met verschillende theatermakers en eindregisseur Sarah Jawla hebben de Maas Creators verkend wat ‘herdenken’ voor hen betekent. Daarbij duiken ze diep in de aarde, waar onze wortels verankerd liggen en volgen ze de sporen van onze voorouders. 

Het publiek werd onthaald door Romano Haynes met woorden en de klanken van de fluit, terwijl de kleinste kids sporen tekenden op de grond, zoals wortels door de aarde gaan. Daarna werden we mee naar binnen genomen voor de ceremonie. Een herdenking, maar dan wel op de manier van de Maas Creators: via verschillende kunstvormen, zoals beweging, dans, theater en muziek. 

Zij wikkelden zichzelf en de ander in doeken. Zo dragen we niet alleen onszelf, maar ook onze voorouders.

"Sommige delen hebben we van onszelf, sommige van onze voorouders"

In voice overs en live tekst werden oom's, tante's, opa's en (overgroot)oma's geëerd en herdacht. Naast het naar binnen keren en onze eigen identiteit ontdekken, geven de Maas Creators ook aandacht aan het slavernijverleden en hoe daar nu mee wordt omgegaan.

"Je moet je sorry echt naleven. Tot hier en niet verder"

Er werd gepleit dat we meer met elkaar moeten delen en echt naar elkaar gaan luisteren. Daar begonnen de spelers zelf al mee. Nadat aarde individueel naar binnen werd gedragen, deelden de kinderen de grond met elkaar en ontstond er een volledige cirkel; alles was nu verbonden. Eén voor één stapten de jonge makers vanuit de cirkel naar het publiek, terwijl wij in een voice over hun namen konden horen.

“We zeggen onze hele naam, omdat we bekend willen maken wie we zijn. Het is goed om iemands naam en de uitspraak ervan te weten en te leren.” - Sarah (Maas Creators)

"Het is belangrijk om de ander helemaal te zien; voor alles dat zij zijn" was een boodschap die binnenkwam bij het publiek. In de ceremonie herdenken en eren we onze voorouders en geven we aandacht aan wat zij hebben meegemaakt. Maar hoe trekt dat door in het heden en toekomst? Hoe dragen wij de wortels in ons? En hoe laten wij ze groeien, niet alleen in herinnering, maar ook in actie? 

We sloten af door het eerste woord wat in ons opkwam op te schrijven op groeipapier, deze werd geplant in de tuin van Maas. Over een tijdje zullen deze woorden en gedachtes doorgegroeid zijn naar bloemen en planten.

“We moeten dit echt herdenken en de verhalen van onze voorouders doorvertellen, want je wilt niet dat de volgende generaties dit verliezen” - Dean (Maas Creators)

Voordat we doorgingen naar de processie en bloemenceremonie kregen we nog johnnycakes, tostones en coconut flan van Goloso. Met een vol hart en volle maag liep het publiek door naar het water en monument om daar verder te herdenken.

Met de repetities en het maken van de ceremonie leren niet alleen de kinderen over Keti Koti, maar ook de makers, ouders en wij - het publiek - leren over onszelf, onze voorouders en hoe we met elkaar omgaan. De ouders gingen samen met hun kinderen in gesprek met opa’s en oma’s en doken in familieverleden. Dit namen zij mee naar de repetities en het podium.

“Mijn zoon vertelt wel het een en ander thuis, maar het blijft altijd mysterieus. Tot we zien wat ze gemaakt hebben, dat is altijd een mooie en bijzondere verassing” - ouder

“Wij leren ook van de kinderen: het samen zijn en dat iedereen er mag zijn” - ouder

“Voor mij betekent Keti Koti in het groot ‘cultuur’. Ik wil er altijd meer over te weten komen wat het is en wat het ons kan doen, daarom doe ik mee” - Eli (Maas Creators)

“Blijf altijd je oma’s en opa’s troosten en er voor hen zijn, want later zijn ze er misschien niet meer” - Djenayrell (Maas Creators)